อิซากายะต่างโลก โนบุ หิวเบียร์สุดๆ!!!
เกือบไปๆ ถ้าเบียร์ที่บ้านไม่หมด นี่คงต้องใช้ชีวิตที่เหลือไปกับการดื่มเบียร์แน่ๆ
เรื่องนี้เปิดเรื่องมาก็เบียร์สด อึกๆๆๆ ฮ่าาาาาาา
ลูกค้าคนใหม่มาก็เบียร์สด อึกๆๆๆ ฮ่าาาาาาา
หมดแก้วนี้ก็ต้องต่อด้วยเบียร์สด อึกๆๆๆ ฮ่าาาาาาา
เบียร์สดสุดยอด อึกๆๆๆๆๆๆๆ ฮ่าาาาาาาาาาาา
อิซากายะต่างโลก โนบุ หรือ Isekai izakaya nobu ( 異世界居酒屋「のぶ」 ) ทำให้รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ
หิวเบียร์คงเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นทันทีหลังจากอ่าน/ดู อิซากายะต่างโลก โนบุ
ไม่ว่าจะรูปแบบไหนก็ให้ความรู้สึกนี้จริงๆ
ดื่ม
ดื่ม
หยุดไม่ได้แล้ววว
คือทั่วไปพวก anime ทำอาหารนั้น จะเน้นที่อาหารเป็นหลัก หรือนำอาหารมาแข่งกัน
แม้จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับอาหาร แต่ร้านในเรื่องน่ะเป็นร้านเหล้า (izakaya)
ดังนั้นในเรื่องก็เลยมีการรับประทานของกับแกล้มและ alcohol อยู่เรื่อยๆ
ซึ่งดูแล้วน่ากินมากกกกกกกกกกกก
เบียร์สด, สาเก, เบียร์สด, สาเก, เบียร์สด, สาเก, เบียร์สด, สาเก
ส่วนตัวอาหารในเรื่องก็น่ากินใช้ได้ โอ้ยไก่ทอด โอ้ยปลาดิบ โอ้ยปลาไหล ไม่ไหวแล้ววววว
ตอนกดกาชา “มาทีเถอะ! เติมไปเยอะแล้ว ไม่มีตังเติมต่อแล้วววว”
“โอ๊ะๆๆๆๆๆ สีรุ้งนี้มัน!”
Kaisendon SSR!
เนื้อเรื่องคราวๆ ก็คือร้านอิซากายะ “โนบุ” มีประตูที่เชื่อมไปอีกโลก (เอาจริงๆ มันเหมือนอีกยุคมากกว่า)
ดำเนินเรื่องโดยผู้คนต่างโลกที่ได้แวะเวียนเข้ามารับประทานอาหารในร้าน
Isekai izakaya nobu คือเรื่องที่ไปต่างโลกเหมือนพวกการ์ตูนนิยายในช่วงที่ผ่านมานี้ (หรือเรื่องต่อๆไป?…และยังไม่จบ)
อาหารที่เรื่องนี้นำเสนอก็คืออาหารญี่ปุ่นในร้าน izakaya ทั่วไปในเรื่องญี่ปุ่น หรือพวกร้าน izakaya ญี่ปุ่นในเมืองไทย
เอาจริงๆ เลยคือมีแต่อาหารของประเทศญี่ปุ่น ไม่มีอะไรแปลกๆ อย่างนำมอนเตอร์ประหลาดๆ มาทำอาหาร หรือนำวัตถุดิบพิเศษที่มีเฉพาะในโลกอีกฝากนึง
คือไม่ต้องไปต่างโลกก็ได้ ไปต่างประเทศก็คงเหมือนกัน เพียงแต่ถ้าเป็นความจริง การไปต่างประเทศจะหาวัตถุเฉพาะของญี่ปุ่นลำบาก
ก็เลยไม่ต้องไปไหน เอาร้านนี่แหล่ะ ไปเชื่อมต่างโลกซะเลย
หลายๆ อย่างในเรื่องก็เป็นวัฒนธรรมร้านอาหารของญี่ปุ่น
ตัวอย่างก็เช่นให้ผ้าร้อนหลังจากลูกค้านั่ง การพูดยินดีต้อนรับทันทีหลังจากลูกค้าเข้าร้าน
ใน anime แต่ละตอนมีความยาวประมาณ 10 นาที + ช่วงหลังอีก 5 นาที
สำหรับตัวหนังสือการ์ตูนนั้น จัดพิมพ์และแปลภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์ Phoenix next
งานหนังสือที่ผ่านมา งบหมดเลยอดซื้อ คราวหน้าละกันนะ
- เล่ม 1 http://www.phoenixnext.com/NobuMG01
- เล่ม 2 http://www.phoenixnext.com/NobuMG02
- เล่ม 3 http://www.phoenixnext.com/NobuMG03
ความแตกต่างอย่างรุนแรงอย่างหนึ่งระหว่างมังงะกับ anime ก็คือลายเส้น
ส่วนตัวแล้ว คิดว่าลายเส้นมังงะนั้นดีกว่า
คือใน anime เซฟหน้าหวานสุดๆ จะหวานไปไหน หน้าต้องเข้มกว่านี้หน่อยสิ
แม้จะมีความแตกต่างเรื่องภาพ แต่ anime นั้นมีข้อดีที่แบบมังงะไม่มีอยู่
นั่นก็ช่วงหลังหรือที่เรียกว่าโนบุ+ (nobu plus)
ช่วง nobu plus จะมีอยู่ 2 แบบ โดยสลับกันทุกตอน
- คือสอนทำอาหาร แน่นอนว่าน่ากิน
- ไปกินอาหารตามร้านอิซากะยะ และแน่นอนว่าสามารถไปตามรอยได้
Ryuta Kijima สอนวิธีทำอาหาร
Kenichi Nagira ผู้พาไปกินพูดว่า “มีความสุขครับ”
ใครจะดูเรื่องนี้ให้อร่อยควรดูดึกๆ ไม่ก็ตอนหิวๆ นะ
จะได้เพิ่มความอยากกินให้ถึงขีดสุด
ประโยคเด็ดของ Kenichi Nagira
คุณรู้รึเปล่า เวลาที่ทุกคนทำงานแล้วเรามาดื่มเนี้ย
ผมรู้สึกว่าจะถูกสาบ แต่มันไม่เคยเกิดกับผม
ถ้าถามว่าคนที่ไม่ดื่ม alcohol มาดู ยังจะสนุกไหมเพราะเห็นเชียแต่ alcohol ซะมาก
ก็ต้องบอกว่า สนุก เพราะ alcohol เป็นออเดิร์ฟก่อนจะถึงอาหารจานหลักที่ชวนให้น้ำลายสอและกระเพาะคำราม
แม้ตอนต้นเรื่องจะดำเนินไปแบบสบายๆ แต่ผ่านไปซักหน่อย ก็จะมีช่วงที่ชวนให้ติดตามอยู่เหมือนกัน
ตัวผู้เขียนนั้นชอบเบียร์สดมากเป็นพิเศษ โดยเฉพาะเบียร์สดอาซาฮี (แบบกระป๋องไม่เอานะ)
ตอนดูเรื่องนี้เลยยิ่งอินเข้าไปใหญ่
สุดท้ายใครจะรับประทาน อิซากายะต่างโลก โนบุ
แนะนำฉบับมังงะเน้อ หาซื้อได้ที่ร้านหนังสือหรือร้านการ์ตูน
ว่าจะให้ anonymous คอมเมนต์ได้เหมือนกัน แต่กลัว spam ง่ะ